خورشید ماهی اقیانوسی

خورشید ماهی اقیانوسی

نام فارسی: خورشید ماهی اقیانوسی

نام انگلیسی: Ocean Sunfish

نام علمی: Mola mola

خانواده: خورشید ماهی اقیانوسی (Molidae)

جمعیت: نامعلوم

پراکنش: این ماهی در شرق اقیانوس آرام، شرق و غرب اقیانوس اطلس، اقیانوس هند و خلیج فارس و دریای عمان پراکنده است.

ریستگاه: خورشیدماهی اقیانوسی در دریاهای گرم تا معتدل و در صخره های مرجانی زندگی می کند.

اندازه: طول بدن این ماهی حداکثر به ۳ متر می رسد.

ریخت شناسی: خورشید ماهی اقیانوسی، ماهی بزرگ و پهنی است که ساقه ی دمی ندارد. باله ی دمی آن در امتداد لبه ی بدن و پشت باله های پشتی و مخرجی بلند قرار گرفته است. پوستش چرمی، سخت و زمخت و بدون فلس است. دهانش کوچک است و دندان هایش در آرواره ها به هم جوش خورده اند.

رژیم غذایی: ژله ماهیان و بی مهرگان بزرگ، زئوپلانکتون و برخی ماهی های دیگر غذای این ماهی را تشکیل می دهند.

زادآوری: فصل زادآوری خورشیدماهی اقیانوسی نامعلوم است. این ماهی ها تخم ریزی می کنند و لقاح آنها خارجی است.

وضع حفاظتی: از وضع این گونه اطلاع دقیقی در دست نیست.

بدن خورشید ماهی اقیانوسی بزرگ و پهن است. این ماهی دم ندارد و باله دمی اش به بدن متصل شده است. پوست بدنش چرمی و محکم است. خورشیدماهی، تنبل است و منتظر می ماند تا موجوداتی که از آنها تغذیه می کند، کاملا نزدیک شوند. سپس آنها را می مکد و می خورد.

ماهی بی دم!

شکل خاص باله ها سبب شده است که خورشید ماهی اقیانوسی ظاهر عجیبی داشته باشد. این ماهی ساقه دمی ندارد ولی باله دمی اش در امتداد لبهٔ بدن (در انتهای بدن)، در پشت باله های پشتی و مخرجی قرار گرفته است. باله دمی سراسر عرض انتهای بدن را دربر می گیرد و به سمت بیرون، هلالی شکل می شود. باله های پشتی و مخرجی این ماهی بلندند.

راز کشف نشده!

بیشتر ماهیان پهن ساکن نواحی صخره ای، در سطح بدن خود زرهی دارند که به شکل های متفاوتی دیده می شود. برای مثال، در بادکنک ماهی و خارپشت ماهی، زره، خارهایی است که سطح بدن را پوشانده و در برخی دیگر، به شکل صفحات استخوانی است. زره خورشید ماهی اقیانوسی، پوست چرمی سخت و زمخت سطح بدن آن است. این ماهی با وجود نواقصی مانند شکل خاص باله دمی، نداشتن کیسهٔ شنا، پوست سخت چرمی و… اغلب در حال بیرون پریدن از آب مشاهده می شود. دلایل این نوع پرش، هنوز مشخص نیست.

ماهی های تنبل

خورشید ماهیان اقیانوسی شکارچی هستند. آنها از انواع ژله ماهیان یا سایر بی مهرگان بزرگ سطح آب تغذیه می کنند. دهان خورشید ماهی ها کوچک و شامل صفحاتی از دندان های به هم جوش خورده است که لبه تیزی دارند. این ماهی تنبل معمولاً خودش به دنبال غذا نمی رود بلکه منتظر می ماند تا موجوداتی که از آنها تغذیه می کند، کاملاً نزدیک شوند. سپس آنها را می مکد.

گاهی خطرناک!

طول خورشید ماهی اقیانوسی به ۳ متر و وزن آن به ۱۵۰۰ کیلوگرم هم می رسد. از آنجا که این نوع ماهی های بزرگ اغلب در سطح آب یافت می شوند، ممکن است برای قایق ها خطرناک باشند. بعضی از خورشید ماهی ها، مانند بادکنک ماهی ها، سمی اند و به جز در برخی مناطق محدود جهان، مصرف خوراکی ندارند.

گوشت وارفته!

خورشید ماهی اقیانوسی بیش از ۳۰۰ میلیون تخم تولید می کند و از نظر تخم ریزی در بین مهره داران، رتبه اول را دارد. این ماهی مطلوبیت خوراکی چندانی ندارد؛ زیرا گوشتش شل و وارفته و پر از انگل است. با این حال، در ژاپن برای تهیه نوعی غذای خاص آن را صید می کنند. البته خورشید ماهی با وجود بدن بسیار بزرگ، به دلیل داشتن اسکلت غضروفی بزرگ و پوست ضخیم، گوشت قابل مصرف کمی دارد که در حدود ۲۰ درصد وزن بدنش است. گفته می شود که خورشید ماهی سنگین ترین ماهی استخوانی است.

نقش خورشید ماهی اقیانوسی در طبیعت

این ماهی با خوردن ژله ماهیان و بی مهرگان، به حفظ تعادل جمعیت این موجودات کمک می کند. گوشت آن مصرف خوراکی چندانی ندارد ولی در چین از بعضی قسمت های بدنش فراورده های دارویی تهیه می کنند. پوست چرمی آن نیز احتمالا مصارفی دارد.

میگو ماهی

میگو ماهی

نام فارسی: میگو ماهی

نام انگلیسی: Grooved Razor – Fish

نام علمی: Centriscus scutatus

خانواده: میگوماهیان (Centriscidae)

جمعیت: نامعلوم

پراکنش: اقیانوس آرام، دریای سرخ، استرالیا و خلیج فارس و دریای عمان محل پراکنش میگوماهی است.

زیستگاه: این ماهی در آب های گرم دریایی و لب شور و مناطق مرجانی زندگی می کند.

اندازه: طول میگوماهی حداکثر به ۱۵ سانتی متر می رسد.

ریخت شناسی: بدن میگوماهی دراز است و یک صفحه ی زرهی محکم و شفاف، از اتصال صفحات استخوانی در اطراف بدن آن به وجود آمده است. این ماهی منقاری به شکل یک لوله ی دراز دارد. دهان کوچک بدون دندانش در نوک منقار قرار گرفته است و یک خار مشخص در انتهای بدنش دیده می شود. باله های شکمی میگوماهی خیلی کوچک اند.

رژیم غذایی: میگوماهی ها از سخت پوستان کوچک تغذیه می کنند.

زادآوری: فصل زادآوری میگوماهی ها نامعلوم است. این ماهی ها تخم ریزی می کنند و لقاح خارجی دارند.

وضع حفاظتی: از وضع این گونه اطلاع دقیقی در دست نیست.

میگوماهی ماهی کوچکی است که بدنش در یک پوشش استخوانی قرار دارد. این ماهی اغلب به گونه ای در آب قرار می گیرد که پوزه اش به سمت پایین است و با حرکت جزئی باله ها، به طور عمودی شنا می کند.

زره داران کوچک

میگوماهی ها، ماهی های کوچکی هستند که بدنشان درون یک غلاف شفاف قرار گرفته است. این غلاف محکم، از اتصال صفحات استخوانی به وجود آمده است و روی آن نیز یک لایه نازک پوستی قرار دارد. میگوماهی ها در آب های ساحلی زندگی می کنند. آنها اغلب در زیستگاه هایی با بستر صخره ای و مرجانی به سر می برند. این ماهی ها در دسته های کوچک شنا می کنند.

شنا کردن به صورت عمودی!

برخلاف ماهی های دیگر، که به صورت افقی در آب شنا می کنند، میگو ماهی ها به گونه ای در آب قرار می گیرند که پوزه آنها به سمت پایین است و با حرکت جزئی باله ها به طور عمودی شنا می کنند. این ماهی ها زمانی افقی می شوند که از چیزی بترسند یا تنشی به آنها وارد شود. در این صورت، از حالت عمودی خارج می شوند و تا زمانی که وضع تنش زا پایان یابد، به صورت افقی شنا می کنند. یکی از خارهای باله پشتی این ماهیان آن قدر دراز شده است که در هنگام شنا کردن، به خوبی مشخص می شود.

بادبان ماهی

بادبان ماهی

نام فارسی: بادبان ماهی

نام انگلیسی: Sailfish

نام علمی: Istiophorus platypterus

خانواده: نیزه ماهیان (Istiophoridae)

جمعیت: نامعلوم

پراکنش: این ماهی در اقیانوس آرام و هند و خلیج فارس و دریای عمان پراکنده است.

زیستگاه: بادبان ماهی در آب های سطحی و میانی اقیانوس ها زندگی می کند.

اندازه: طول این ماهی حداکثر ۳۲۰ سانتی متر و میانگین آن ۲۷۰ سانتی متر است.

ریخت شناسی: بادبان ماهی بدنی کشیده دارد که از دو طرف بسیار فشرده شده است. فلس های نسبتاً پراکنده و فرو رفته ای در پوستش دیده می شود. فک بالایی این ماهی به شکل یک نیزه ی نسبتاً باریک به جلو کشیده شده است. دو باله ی پشتی دارد که باله ی اول به شکل یک بادبان گسترده است. رنگ پشت بدنش آبی مایل به خاکستری و شکمش سفید نقره ای است.

رژیم غذایی: بادبان ماهی از ماهی ها و سخت پوستان تغذیه می کند.

زادآوری: فصل تولیدمثل این ماهی نامعلوم است. بادبان ماهی تخم ریزی می کند و لقاح خارجی دارد.

وضع حفاظتی: از وضع این گونه اطلاع دقیقی در دست نیست.

باله پشتی بادبان ماهی، بزرگ و مانند بادبانی گسترده است. فک بالایی این ماهی مانند نیزه طویل و نوک تیز است. بادبان ماهی سرعت زیادی دارد و برای مهاجرت در پهنه اقیانوس، مسافت های طولانی را به خوبی طی می کند.

بادبان ماهی نیزه دار!

بادیان ماهی دو باله پشتی دارد. باله پشتی اول بسیار بزرگ و شبیه بادبان یک شناور است. به دلیل وجود همین باله به این ماهی، بادبان ماهی می گویند. فک بالایی بادبان ماهی طویل و مانند نیزه نوک تیز است.

مهاجران سریع!

بادبان ماهی ها در لایه های آب نزدیک به سطح آب های گرم اقیانوس ها به سر می برند. آنها مانند تن ماهی ها شنای سریعی دارند و از بزرگترین و سریع ترین ماهیان اقیانوس ها به شمار می روند. گفته شده است که این ماهی می تواند با سرعتی حدود ۱۰۹ کیلومتر در ساعت شنا کند. در نتیجه، به نقاط بسیار دور مهاجرت می کند و حتی گاهی از اقیانوسی به اقیانوسی دیگر می رود.

بادبان ماهی ها هنگام شکار به طور دسته جمعی شنا می کنند و با نوک تیز خود به طعمه ضربه می زنند. در نتیجه، طعمه گیج و بی حرکت یا مجروح می شود. این ماهی ها در صورتی که تحریک شوند، به کشتی ها و زیردریایی ها حمله می کنند. آنها می توانند با پوزه نیزه مانند خود ماهی های بزرگ را نیز زخمی کنند.

طوطی ماهی ایرانی

طوطی ماهی ایرانی

نام فارسی: طوطی ماهی ایرانی

نام انگلیسی: Gulf Parrotfish

نام علمی: Scarus persicus

خانواده: طوطی ماهیان (Scaridae)

جمعیت: نامعلوم

پراکنش: طوطی ماهی ایرانی در سراسر خلیج فارس زندگی می کند.

زیستگاه: دریاهای گرم تا معتدل و صخره های مرجانی محل زندگی طوطی ماهی است.

اندازه: طول این ماهی حداکثر ۳۵ سانتی متر است.

ریخت شناسی: طوطی ماهی ایرانی بدنی تا حدودی مستطیل شکل و از دو طرف فشرده دارد. نوک پوزه اش گرد و لب هایش کلفت است. دندان هایش به هم جوش خورده و صفحه ای منقار مانند را تشکیل داده اند. فلس های بزرگش تا روی گونه ها آمده و رنگ پشت بدن و لبه ی باله هایش سبز – آبی و لبه ی فلس هایش صورتی رنگ است. رنگ زیر شکم و زیر سر این ماهی صورتی است.

رژیم غذایی: طوطی ماهی ایرانی از جلبک ها و بی مهرگان تغذیه می کند.

زادآوری: فصل زادآوری این ماهی تخم ریز، که لقاح خارجی دارد، نامعلوم است.

وضع حفاظتی: از وضع این گونه اطلاع دقیقی در دست نیست.

طوطی ماهی ایرانی بر حسب جنس و سن، طرح ها و رنگ های متنوع و زیبایی دارد. دندان های بالا و پایین این ماهی به هم جوش خورده اند و به همین دلیل، دهان آن در قسمت جلو شبیه منقار طوطی شده است. طوطی ماهی به کمک این دندان ها صخره های مرجانی را خراش می دهد. نوع مادهٔ این ماهی می تواند جنسیت خود را تغییر دهد و به ماهی نر تبدیل شود.

خراش دهندهٔ صخره های دریایی

طوطی ماهی ایرانی مانند سایر طوطی ماهیان، در جلوی دهانش دندان های سفت و سختی دارد. این ماهی به کمک این دندان ها جلبک ها را از سطح صخره های مرجانی خراش می دهد. آنگاه پس از بلعیدن بخش های جداشده، به کمک دندان های دیگری که در حفره دهانش قرار دارند، آنها را خرد می کند و می خورد.

سرانجام چه رنگی؟

یکی از مهمترین ویژگی های طوطی ماهی، الگوها و طرح های رنگی روی بدن آن است. طوطی ماهی ها بر اساس سن و جنس، طرح ها و رنگ های متفاوتی دارند و الگوهای رنگی بدنشان بر این اساسی تغییر می کند. برخی طوطی ماهی های نر و ماده از نظر طرح و رنگ با هم تفاوت دارند ولی در برخی دیگر، الگوی رنگی نر و ماده مشابه است. تغییرات رنگ بدن طوطی ماهی ها در مراحل متفاوتی از زندگی اتفاق می افتد. ممکن است طرح و رنگ بدن طوطی ماهی پس از سپری شدن این دوره ها به حالت اول بازگردد یا به همان حالت باقی بماند.

نر یا ماده؟

یک ویژگی بسیار جالب و پیچیده طوطی ماهی ها، نوع رشد جنسی آنهاست. برخی از این ماهی ها در سراسر زندگی خود، جنسیت ثابتی دارند؛ یعنی، نر یا ماده اند ولی برخی از آنها می توانند جنسیت خود را از ماده به نر تغییر دهند. در نتیجه، جفت گیری طوطی ماهی ها به دو صورت انجام می شود. در یک حالت، ماهی های ماده با نرهایی که در طول زندگی تغییر جنسیت نداشته اند، جفت گیری می کنند. در حالت دیگر، با ماهی های نری که تا مدتی پیش ماده بوده اند و اکنون تغییر جنسیت داده و نر شده اند، جفت می شوند. این تغییر جنسیت، با تغییر رنگ نیز همراه است. ماهی های نری که تغییر جنسیت داده اند. از ماهی های نر معمولی بزرگ ترند؛ از این رو، اغلب قلمروی دارند که حریم آنهاست و در آنجا از دست های از ماهیان ماده حفاظت می کنند، بسیار دیده شده است که وقتی این ماهی های نر بزرگ تغییر جنسیت یافته آماده زادآوری می شوند، یکی از ماهی های نر کوچک معمولی، به طور پنهانی وارد قلمرو آنها می شود و با یکی از ماهی های ماده آن قلمرو زادآوری می کند. برخی از انواع طوطی ماهی نیز قلمروی ندارند و به صورت گروهی تخم ریزی می کنند. نرهای این گروه ها با ماده هایی که به صورت انفرادی یا گروهی وارد منطقه می شوند، جفت گیری می کنند. به طور کلی، طوطی ماهی های نری که تغییر جنسیت داده اند. بزرگترین و مسن ترین نوع طوطی ماهی ها هستند.

نقش طوطی ماهی ایرانی در طبیعت

این ماهی با خوردن گیاهان و جانوران دریایی به حفظ تعادل جمعیت آنها کمک می کند. طوطی ماهی ارزش غذایی زیادی دارد و جزء ماهی های خوراکی است.

گیش بزرگ

گیش بزرگ

نام فارسی: گیش بزرگ

نام انگلیسی: Giant Trevally

نام علمی: Caranx ignobilis

خانواده: گیش ماهیان (Carangidae)

جمعیت: نامعلوم

پراکنش: گیش بزرگ در اقیانوس آرام، دریای سرخ تا سواحل شرقی آفریقا، جنوب تا شمال استرالیا و تنگه ی هرمز و دریای عمان زندگی می کند.

زیستگاه: محل زندگی این ماهی، دریاهای گرم و معتدل است.

اندازه: طول بدن گیش بزرگ حداکثر به ۱۴۶ سانتی متر می رسد.

ریخت شناسی: بدنی بیضی شکل و نسبتاً دراز دارد که از دو پهلو به شدت به هم فشرده شده است. سر این ماهی بزرگ و کاملاً شیب دار است. چشم و دهان بزرگی دارد و دندان های کرکی شکلی روی فک هایش دیده می شوند. ساقه ی دمی گیش بزرگ، باریک و دارای کیل است. خط جانبی در جلو خمیده و در عقب مستقیم دیده می شود. فلس هایی کوچک و ظریف، دایره وار بدن این ماهی را پوشانده اند. گیش بزرگ دو باله ی پشتی دارد و رنگ آن از نقره ای – آبی تا سبز – زرد روشن یا طلایی متغیر است.

رژیم غذایی: گیش بزرگ از ماهیان کوچکی مانند شگ ماهیان و آنچوی تغذیه می کند.

زادآوری: فصل زادآوری گیش بزرگ نامعلوم است. این ماهی تخم ریزی می کند و لقاح آن خارجی است.

وضع حفاظتی: از وضع این گونه اطلاع دقیقی در دست نیست.

گیش ماهی بزرگ با سرعت زیادی شنا می کند. این ماهی سر بزرگی دارد که به سمت پایین شیب دار است. یکی از ویژگی های مشخص گیش ماهی، خط جانبی ملاقه ای شکل آن است. گیش ماهی ها به صورت دسته جمعی حرکت می کنند و به دسته های ماهیان کوچکتر حمله می برند و آنها را می خورند.

پر سرعت های مقوایی!

بدن گیش ماهی بزرگ از دو پهلو فشرده شده و حالت مقوایی پیدا کرده است. باله پشتی این ماهی رو به روی باله مخرجی قرار دارد و این دو باله حالت داسی شکل دارند. سر گیش بزرگ کاملا به سمت پایین شیب دارد. ساقه دمی اش باریک و دم دو شاخه است. این ویژگی های ظاهری سبب شده است گیش ماهی بزرگ به سرعت شنا کند.

زندگی اجتماعی!

گیش ماهیان به صورت اجتماعی زندگی می کنند و گوشت خوارند. تعداد زیادی گیش ماهی در یک دسته باشکلی سریع و ضربتی، به اجتماع ماهیان کوچکتری مانند شگ ماهیان و آنچوی ها حمله می برند و از آنها تغذیه می کنند.

ملاقه ای دردو پهلو!

گیش ماهی بزرگ خط جانبی کاملی دارد که از پشت سر شروع می شود و تا باله دمی ادامه می یابد. خط جانبی در جلو کاملا خمیده و در عقب مستقیم است و تا روی باله دمی نیز کشیده می شود. خط جانبی ملاقه ای شکل، یکی از مشخص ترین ویژگی های گیش ماهیان است. فلس های روی قسمت انتهایی خط جانبی بزرگ، ضخیم و اغلب نوک تیز است که به آنها کیل ساقه دمی می گویند.

خویشاوندان پهن!

یکی از خویشاوندان گیش ماهی بزرگ، که از اعضای خانواده گیش ماهیان به شمار می رود، حلوای سیاه نام دارد. ماهی دیگری به نام حلوای سفید نیز در دریای جنوب کشورمان زندگی می کند که از نظر شکل ظاهری بسیار شبیه حلوای سیاه ولی از خانواده دیگری به نام حلواسفید ماهیان است. حلوای سفید و حلوای سیاه در آب های عمیق ساحلی و نزدیک بستر دریا زندگی می کنند ولی گاهی تا لایه های نزدیک سطح آب نیز بالا می آیند. حلوای سیاه و سفید، ماهیان پهنی هستند که مانند گیش ها، از دو پهلو نسبتاً فشرده شده اند. آنها اغلب به صورت دسته جمعی حرکت می کنند، ارزش غذایی زیادی دارند و برای مصرف خوراکی صید می شوند. در میان گروه بزرگ ماهی های پهن، ماهی های دیگری با طرح و رنگ های بسیار زیبا وجود دارند که از برخی از آنها به عنوان ماهیان زینتی در آکواریم ها استفاده می شود.

نقش گیش ماهی بزرگ در طبیعت

گیش ماهی با خوردن ماهی های کوچکتر، به حفظ تعادل جمعیت آنها کمک می کند. این ماهی ارزش غذایی زیادی دارد و از نظر اقتصادی بسیار مهم است.

instagram animalha instagram animalha telegram animalha

مجوزها

طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی