گوسفند نژاد دالاق یا آتابای

گوسفند نژاد دالاق یا آتابای ( Dalagh )

محل اصلی پرورش این نژاد منطقه ترکمن صحراست.

خصوصیات ظاهری

شکل عمومی بدن به صورت کشیده و اندام های حرکتی بلند و گوش‌های بلند هستند و فاقد شاخ می باشد. روی بینی قوس دار، حدقه چشم برجسته و پیشانی پوشیده از پشم است. اندام های حرکتی دارای قلم درشت، رنگ پیشانی قهوه ای سیر تا روشن و گونه، سر و روی بینی قهوه ای سیر تا روشن است.

 

صفت قوچ میش
وزن (کیلو گرم) ۶۰ تا ۷۰ ۴۵ تا ۵۰
ارتفاع (سانتی متر) ۷۰ تا ۷۵ ۶۵ تا ۷۰

 

گوسفند نژاد دارتمور

گوسفند نژاد دارتمور ( Dartmoor )

تاریخچه و پراکنش

گوسفند نژاد دارتمور در قرن هفدهم از گوسفند کرنیش منشأ گرفته است، محل زندگی و پراکندگی این نژاد مناطق پست در ناحیه ­ی دارتمور می باشد. دلیل برتری این نژاد توانایی تحمل سرمای زمستان های سخت در اطراف منطقه­ ی مور است. در سال ۱۹۰۹ میلادی اتحادیه­ی پرورش دهندگان دارتمور صورت خاکستری، برای بهبود و ارتقاء این نژاد تاسیس شد. تمام گوسفندان به روش خالکوبی، گوشواره، شماره ­ی گله ها، لکه های روی بدن با حرف DM و سال تولد علامت گذاری می‌شوند. هر سال کتابی شامل ثبت گوسفندان و سایر اطلاعات موجود منتشر می شود. بازرسی سالانه­ ی تمام بره ها انجام می گیرد تا فقط انواع سالم این نژاد در دفتر ثبت شوند.

خصوصیات 

جثه ای متوسط، اندام حرکتی کوتاه، پشم هایی بلند و درخشان، صورت سفید با خال های سیاه یا خاکستری دارند و فاقد شاخ هستند. پشم تولیدی مورد انتظار در این گوسفندان ۷ تا ۹ کیلوگرم است و در قوچ های بالغ به حدود ۱۵ کیلوگرم هم می رسد. طول پشم ها حدود ۲۰ تا ۲۵ سانتی متر است که برای پتو فاستونی و پارچه های پشمی مورد استفاده قرار می گیرد.

گوسفند نژاد دامارا

گوسفند نژاد دامارا ( Damara )

تاریخچه و پراکنش

منشأ نژاد دامارا آسیای شرقی و مصر بوده و این نژاد طی سالیان متمادی به قاره آفریقا و کشورهای نامیبیا و آنگولای امروزی منتقل شده است. گوسفند دامارا سال‌ها در منطقه­ی محدود شده­ی نامیبیا زندگی می کرده، بنابراین از تأثیر نژاد های دیگر در امان بوده است. امروزه این گوسفندان در شمال غربی کشور آنگولا به صورت خالص نگه داری می شوند. نام این نژاد از شهر گراس دامار لند یعنی موطن اصلی آن گرفته شده است.

خصوصیات

این نژاد اصولاً خصوصیات یک نژاد صحرایی مانند بدن تنومند و عضلانی، اندام های حرکتی دراز، دنبه­ی بزرگ، موهای کوتاه و بدنی لاغر و کشیده (استوانه ای شکل) را دارد. رنگ بدن آن دارای طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها می باشد. موهای کوتاهی دارد و در فصل زمستان لایه ای پشم در زیر مو قرار می‌گیرد. گوسفندان جوان موهایی بلند با خواص پشمی بیشتری دارند ولی با افزایش سن این خصوصیات را از دست می دهند. پوشش مطلوب در این گوسفند، موهای کوتاه و براق است، قوچ ها معمولا موهای بلندتری در قسمت گلو و سینه دارند.

درصد باروری و غریزه جنسی در این نژاد بالا می باشد. میش ها در تمام سال می توانند زایش انجام دهند و حتی در هشت ماهگی هم قدرت تولید مثل دارند. درصد دوقلو زایی در این نژاد بالاست.

گوسفند نژاد کورمو

گوسفند نژاد کورمو ( Cormo )

نژاد کورمو از آمیزش نژادهای کاریدال و ساکسون مریسون در سال ۱۹۶۰ میلادی و در کشور تاسمانی واقع در استرالیا به وجود آمده است. نام گوسفند کورمو از نام والدین خود یعنی کاریدال و مرینو گرفته شده است. دلیل ایجاد این نژاد احساس نیاز به گوسفندی بارورتر و دارای پشمی با کیفیت بهتر بود. برای رفع این نیاز یا باید پشم خریداری می‌ شد و یا یک برنامه­ی پرورش برای رفع این نیاز پیش ‌بینی می‌ شد. بر اساس تحقیقات و بررسی های انجام شده در استرالیا، برنامه های آموزشی در کشور تاسمانی انجام گرفت.طبق این برنامه قوچ های کاریدال با ۱۲۰۰ گوسفند برتر نژاد ساکسون و مرینو آمیزش داده شدند و هسته­ی اولیه­ی نژاد کورمو ماه پایه گذاری شد.

گوسفند نژاد کلان فارست

گوسفند نژاد کلان فارست (Clun Forest)

تاریخچه و پراکنش

نژاد کلان فارست از آمیزش نژادهای هیل راندنور و شراپ شایر با نژاد کری هیل در سال ۱۸۶۵ میلادی به وجود آمده است. دلیل این آمیزش ها و ایجاد این نژاد، خصوصیات برتر آن مانند مقاومت و باروری بالا بوده است، این نژاد در آن زمان جزء  معروف ترین و مهم ترین نژاد ها به شمار می آمده است. این گوسفند نام خود را از شهره قدیمی کلان واقع در دره زیبای کلان در گوشه جنوبی غربی منطقه شراپ شایر گرفته است. حتی در اوایل سال ۱۸۷۰ میلادی و حتی با وجود بحران کشاورزی در بریتانیا، گوسفندانی مانند نژاد باقی ماندند چون مقاومت بالا و قابلیت تولید در شرایط سخت را داشتند و حتی گوسفندان برتر توسط دامداران انتخاب می شدند. این نژاد یک نژاد کوهی است که در ارتفاع ۱۶۳۰ متر بالاتر از سطح دریا زندگی می کند.

خصوصیات

دارای سری کشیده به رنگ قهوه ای تیره و گوشه هایی با طول کوتاه تا متوسط است. پشم در این نژاد کوتاه و با کیفیت و درجه الاستیکی بالا می‌باشد. میانگین زایش میش ها در بریتانیا ۱۷۳ درصد است و اگر آمیزش‌ها طبیعی باشد ۶۰ تا ۸۰ درصد بره زایی دارند. میش ها تا سن ۷ الی ۸ سالگی و یا گاهی تا ۱۲ سالگی بره زایی دارند.

telegram animalha instagram animalhatelegram support

مجوزها