کوری کاسکو

کوری کاسکو Blindness

در این حالت معمولاً هردو چشم کاسکو دچار کوری می شوند و حیوان دیگر نمی تواند محیط اطراف را ببیند. علت بروز بیماری عدم تغذیه مناسب و تغذیه مستمر حیوان با یک غذای ثابت فاقد ویتامین می باشد. بیماری معمولاً متعاقب ضعف عمومی و یا بروز اسهال و یا کم شدن مقاومت بدن ظاهر می شود. در چنین حالتی کاسکو قادر به دیدن نبوده و معمولا در هنگام حرکت به در و دیوار قفس می خورد، گاهی اوقات پرنده نمی تواند محل آبخوری و دان خوری را بیابد، اما اگر طوطی به مدت طولانی در یک قفس زندگی کرده باشد، در چنین صورت حتی با از دست دادن بینایی می تواند جای آبخوری و دانخوری را یافته و به تغذیه کردن بپردازد.

پرنده بیمار تمایلی به راه رفتن از خود نشان نمی دهد و در صورت مجبور کردن وی به این کار بر روی زمین خواهد افتاد.

درمان

چنانچه بیماری ناشی از التهاب قرنینه و ملتحمه چشم نباشد، می تواند به علت کمبود ویتامین باشد از این رو باید به مدت حداقل یک هفته اقدام به تجویز ویتامین AD3E نمود و در کنار آن مواد مغذی و معدنی به غذای پرنده افزود. چنان چه کوری ناشی از التهاب قرنیه و ملتحمه باشد باید از داروهای آنتی بیوتیک استفاده کرد.

 

چند بیماری در کاسکو

چند بیماری در کاسکو

زخم در کاسکو

چنانچه بال های کاسکو قیچی نشده باشد، در هنگامی که پرنده را از قفس بیرون می آورید، پرنده پرواز کرده و ممکن است که خود را به در، دیوار، آیینه و با پنجره بزند و زخمی شده آسیب ببیند. پرنده ای که بال هایش کوتاه شده نمی تواند خارج از قفس پرواز کرده و به خود آسیب برساند.

در هنگام بروز زخم چنانچه زخم سطحی باشد بهتر است که آن را با مواد ضدعفونی کننده، گندزدایی نمائید تا به عفونت ثانویه دچار نشود و چنانچه زخم عمیق باشد بهتر است که به دکتر دامپزشک مراجعه کنید تا درمان صورت گیرد و در صورت نیاز بخیه زده شود، بدیهی است در صورت بروز شکستگی در استخوان ها باید اقدامات تثبیت کننده استخوان شکسته از طرف دامپزشک معالج صورت پذیرد.

کمبود کلسیم Hypoglycemia

این بیماری در اثر کاهش میزان کلسیم در خون دیده می شود و علت بروز آن کمبود کلسیم و ویتامین D در جیرہ روزانه پرنده وعدم استفاده پرنده از نور خورشید به مقدار مناسب است. این عارضه معمولاً در کاسکوهای به عمر ۲ تا ۵ سال که در قفس نگهداری می شوند، دیده شده است. برای درمان می توان از طریق وریدی کلسیم گلوکونات concatenate به همراه دیازپام diazepam تجویز نمود.

پنومونی استنشاقی Aspiration pneumonia

این عارضه زمانی دیده می شود که صاحب پرنده، اقدام به خوراندن و نوشانیدن اجباری پرنده نماید که در چنین حالتی شاهد ورود آب و یا غذا و مواد نوشیدنی به داخل نای و یا ریه پرنده خواهیم بود. در صورت بروز این عارضه باید به دکتر دامپزشک مراجعه نمائید.

مسمومیت با تفلون Teflon poisoning

این عارضه معمولاً برای طوطی هایی که قفس آنها در آشپزخانه گذاشته می شود رخ می دهد، و در این حالت با توجه به این که استفاده از ظرف های تفلون در تمامی کشورها شایع و متداول شده است طوطی در معرضی گازهای متصاعد از گرم شدن تفلون به شدت عکس العمل نشان داده و در مدت کوتاهی بر اثر مسمومیت با تفلون تلف می گردد. از این رو بهتر است از گذاشتن قفس کاسکو در آشپزخانه اکیداً خودداری شود.

شکل غیر طبیعی پنجه Toe Deformities

این عارضه در تعدادی از جوجه های کاسکو مشاهده شده است. علت آن ارثی است و در این عارضه معمولاً پنجه های حیوان غیرطبیعی بوده و پرنده پس از بزرگ شدن ممکن است در هنگام ایستادن بر روی میله های قفس با مشکل مواجه شود.

هماتوری Hematuria

این عارضه در کاسکوهای مبتلا به مسمومیت شدید مشاهده می گردد و به صورت خونریزی همراه مدفوع تظاهر می یابد، برای درمان پرنده باید مسمویت حاصله را مرتفع نمود تا این عارضه مخفی شود.

تومور در کاسکو

تومور در کاسکو

نئوپلاسم ها در بین طوطی ها گزارش شده اند. نئوپلاسم ها به دو گونه خوش خیم و بدخیم تقسیم می شوند و کاسکو ممکن است به هردو نوع آنان مبتلا شود. تومورها معمولاً در کاسکوهای مسن دیده می شوند. مواردی از لیپوما که نوعی تومور خوش خیم بافت چربی است در کاسکو مشاهده شده است. لیپوما غالباً در سینه پرنده ظاهر می شود و برای درمان آن باید به دامپزشک مراجعه کرد که معمولاً این نوع تومورها را می توان با یک عمل جراحی از سینه پرنده خارج کرد.

کاسکوها کمتر به تومورهای بدخیم مبتلا می شوند و چنانچه به یکی از انواع مختلف تومورهای بدخیم مبتلا شوند علایم دیگری نظیر کاهش شدید وزن و اختلال در وضعیت عمومی بدن آنان مشاهده خواهد شد. در چنین حالتی درمان تأثیری نخواهد شد و کاسکوی مبتلا به تومور بدخیم عاقبت تلف خواهد شد. استفاده از عمل جراحی برای برداشت تومورهای بدخیم نتیجه ای نخواهد داشت، لذا بهتر است که از آزار و اذیت حیوان خودداری کرد.

رشد بیش از حد منقار و ناخن کاسکو

رشد بیش از حد منقار و ناخن کاسکو

این عارضه یکی از عوارض بسیار شایع در بین کاسکو می باشد. این عارضه معمولاً در کاسکوهای مسن که فقط در داخل قفس نگهداری می شوند و صاحبان آنان از بیرون آوردن آنها خودداری می کنند شایع و متداول است. این عارضه به هیچ وجه در کاسکوهای وحشی که به طور طبیعی در محیط زیست زندگی می کنند دیده نمی شود، زیرا که آنان در محیط طبیعی خود با ساییدن منقار و ناخن خود بر تنه درختان و یا سنگ ها و یا اجسام خشن آنها را ساییده و از رشد بیش از حد آنها جلوگیری می کنند.

کاسکوهای مبتلا به این عارضه معمولاً به دشواری می توانند غذا بخورند. برای رفع این عارضه باید از دامپزشک کمک گرفته و به دقت اقدام به کوتاه کردن منقار و ناخن کاسکو نمود. بهترین کار برای کوتاه کردن منقار کاسکو سوهان زدن آن است و تا آن جا که می توان باید از قیچی کردن منقار خودداری کرد زیرا که ممکن است منقار از جای نامناسبی قطع شده و این امر منجر به بروز خونریزی گردد.

برای کوتاه کردن ناخن ها نیز باید دقت کافی به خرج داد، چنان چه ناخن پرنده به رنگ سیاه باشد کوتاه کردن آن تا حدودی دشوار است، اما اگر ناخن ها به رنگ روشن باشند، این کار راحت تر است زیرا می توان تشخیص داد که رگ های خونی در چه قسمتی از ناخن قرار دارند و از آنها دوری کرد. به هر حال بهتر است که در هنگام کوتاه کردن منقار و ناخن کاسکو این کار با تأنی و صبر لازم انجام شده و به تدریج صورت گیرد تا حیوان درد نکشد.

برای پیشگیری از این عارضه بهتر است که وسایل جویدنی کافی و چنگ زدنی مناسب به صورت اسباب بازی در اختیار کاسکوهای جوان گذاشته شود تا آنان با استفاده از این وسایل، از رشد فوق العاده منقار و ناخن خود جلوگیری نمایند.

بیماری اسپرژیلوز کاسکو

بیماری اسپرژیلوز کاسکو

بیماری تنفسی پرندگان است که از آن جمله طوطی خاکستری آفریقایی را نیز درگیر می سازد. عامل مسبب بیماری گونه های متعدد قارچ آسپرژیلوس می باشد ولی آسپرژیلوس فومیگاتوس از همه آنها شایع تر است. این قارچ در همه جا وجود دارند. جوجه های خیلی جوان بیش از پرندگان مسن تر حساس می باشند و عفونت شدید و یا برخی ضعف ها نظیر کمبود مواد غذایی در ایجاد بیماری مهم هستند.

Ritchie (۱۹۹۰) این بیماری را در طوطی خاکستری آفریقایی، طوطی آمازون و طوطی کوکادو گزارش نمود. بیماری مزمن آسپرژیلوز در یک قطعه طوطی خاکستری آفریقایی متعاقب آتش سوزی خانه گزارش گردید و بیماری با موفقیت بوسیله داروی آمفوتریسین B، سرم تراپی، اکسیژن، آنتی بیوتیک و تجویز داکسامتازون همراه با کتوکونازول ketoconazole درمان گردید.

Kaufman and Paul-Murphy (۱۹۸۹) یک ورم گرانولومای بینی در یک قطعه طوطی خاکستری آفریقایی گزارش نمودند که عامل مسبب آن آسپرژیلوس فلاووس A.flavus بود. بیماری مذکور نیز با آمفوتریسین B و کتوکونازول و درمان موضعی با داروی اینلی کونازول enilconazole درمان گردید.

نشانه های بیماری

بیماری به دو شکل حاد و مزمن تظاهر می یابد. در شکل حاد تنگی نفس، کم اشتهایی، عدم علاقه به نوشیدن آب، ادرار مکرر، سیانوز پوست و مرگ ناگهانی مشاهده می شود.

شکل مزمن بیماری بیشتر دیده می شود و بیشتر تلفات به علت شکل مزمن می باشد زیرا که تشخیص آن به علت علایم خفیف بیماری دشوار است و اسپورهای بیماری زا در شکل مزمن ممکن است که از ریه وارد جریان خون شده و به کلیه، پوست، عضلات، کبد، مغز و دستگاه گوارش حمله نمایند.

نشانه های کالبدگشایی

ضایعات ناشی از آسپرژیلوز در کیسه های هوایی و ریه های پرنده دیده می شود. این ضایعات شامل پلاک هایی از مواد سفت و متراکم است که در اطراف کانونی از اجسام قارچی آبی رنگ متمایل به سبز قرار دارند.

درمان

برای درمان بیماری باید از داروهای ضد قارچ نظیر: آمفوتریسین، کنوکونازول و اینلیکونازول استفاده کرد. البته اخیرا داروی جدید به نام ایترا کونازول Itraconazole وارد بازار شده است که قوی تر از کتوکونازول می باشد اما بنابر گزارش Ouesenberry و همکارانش (۱۹۹۱) این دارو باعث بروز بی اشتهایی در طوطی خاکستری آفریقایی می گردد از این رو داروی مذکور برای کاسکو پیشنهاد نمی گردد.

instagram animalha instagram animalha telegram animalha

مجوزها

طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی