بیماری پوستی و پر در قناری

بیماری پوستی و پر در قناری

پیدایش اختلال در وضعیت پرها

وضع ظاهری و کیفیت پرها در بیشتر اوقات بیان کننده وضع درونی و چگونگی سلامت پرنده ها می باشد و بین این دو، یعنی کیفیت پرها و سلامت حیوان از لحاظ علمی و عملی ارتباط نزدیک وجود دارد.

اختلالات یاد شده ممکن است به صورت ریزش ناقص پرها در زمان پرریزی، ریزش پرها به طور غیرطبیعی، کندن پرها بوسیله خود پرنده، پیدایش پرهای کثیف و آلوده، شکنندگی پرها، ناهمواری – پف آلودگی و بدرنگی پرها و وجود بیماری انگلی در پرها دیده شود.

به طور طبیعی پرریزی در قناری تنها یک بار در سال و به هنگام تابستان انجام می گیرد و معمولاً به مدت شش هفته به طول می انجامد. در حالی که ریزش پر به عنوان مثال در طوطی های کوچک در طول سال ادامه می یابد. ریزش پر در طوطی های بزرگ زودتر از فرارسیدن تابستان آغاز گردیده و مدت آن از قناری طولانی تر است. به هنگام پرریزی، معمولاً پرنده دچار استرس شده و مصرف غذا نیز دستخوش اختلال می گردد. علل به وجود آورنده اختلال در وضعیت پر این گونه پرندگان عبارتنداز:

– جیره غذایی نامتعادل.

– اختلال در ترشح هورمونی،

– تغییر محل نگهداری پرنده و قفس.

– وجود انگل های خارجی ؛ مانند، شپش، جرب و کنه.

بیماری های پوستی

بیماری های پوستی که خود یکی از عوامل ایجاد اختلال در وضعیت پرهای پرنده نیز به حساب می آیند در اثر عوامل چندی ایجاد می شود که اهم آنها بدین قرار می باشند:

– آلودگی پرنده به جرب.

– رشد بیش از حد نوک.

– فلس دار شدن پاها

– آلودگی به کنه.

– آلودگی به شپش.

– بیماری ناخن.

برای توضیحات در مورد بیماری های پوستی به بخش بیماری های پوستی در فنچ مراجعه فرمایید.

تخم ماندگی در قناری

تخم ماندگی در قناری

یکی از عوارضی که نسبتاً شایع بوده و موجبات ناراحتی پرندگان قفس را به وجود می آورد توقف تخم در لوله های مربوط به انتقال تخم پرنده از تخمدان به کلوآک (ناحیه مقعد) می باشد که علت پیدایش آن می تواند عفونت، انقباض دهانه خروجی و یا عدم رشد لوله های اویدکت (oviduct) و یا در پاره ای از موارد نیز پیدایش و رشد غده در کانال های مزبور باشد. در این گونه موارد معمولاً کوشش پرنده برای خارج ساختن تخم، بی ثمر می ماند و تلاش های مداوم او موجب خستگی شدید و درماندگی پرنده می گردد و سرانجام به مرگ حیوان منتهی می شود.

در کلینیک پرندگان کوچک، با توصل به فنون مخصوص و عملیات کمکی، به نحوی تخم را خارج می سازند و در صورتی که تمهیدات یاد شده به موفقیت نیانجامد از تخم پرنده صرف نظر می شود و با تدابیر لازم، تخم را قطعه قطعه خارج می سازند.

بیماری دستگاه ادراری قناری

بیماری دستگاه ادراری قناری

در پرندگان قفس، کلیه ها در ناحیه لگن و در بین مهره ها فرورفته است و این موجودات فاقد مثانه می باشند و از این رو ادرار همراه با مدفوع از بدن خارج می گردد.

مدفوع پرندگان شامل دو قسمت متمایز است. قسمتی که در وسط قرار دارد به رنگ سفید بوده و قسمت های کناری به رنگ سیاه یا سبز و یا قهوه ای دیده می شود، که هنگام بیماری و پیدایش اختلال در سلامت پرنده، در فرم و رنگ و شکل مدفوع تغییراتی حاصل می گردد. یکی از عوامل که کار کلیه پرندگان را مختل می سازد نمک است که در تغذیه با شن های آغشته به نمک ساحل و یا مصرف غذاهای شور این عارضه را به دنبال می آورد. طوطی که در زمره پرندگان قفسی به حساب می آید، قدرت تحمل بدنش نسبت به نمک زیاد بوده و به ندرت اتفاق می افتد که این حیوان در اثر مصرف نمک دچار عارضه کلیه بشود، مگر آن که مقدار نمک فوق العاده فزونی یابد که این افزایش مسلماً هر موجود زنده ای را با ناراحتی مواجه می سازد.

در مقابل، قناری از جمله پرندگانی است که نسبت به نمک مصرفی حساسیت فراوانی را از خود نشان می دهد و از این رو باید مطلب فوق بسیار با اهمیت تلقی شود و دقت بعمل آید تا غذاهای نمک دار در اختیار این پرنده قرار نگیرد.

به هر ترتیب، در مواردی که مدفوع از حالت طبیعی خارج گردیده و خصوصیات یاد شده را نداشته باشد بهتر است با دامپزشک مشورت به عمل آید و علت پیدایش اختلال در کار کلیه ها دقیقأ مورد بررسی قرار گیرد. در دوره درمان، پرنده به محیط گرم حدود ۳۲ درجه سانتی گراد نیاز دارد و رژیم غذائی که در این گونه موارد توصیه می شود عبارت است از:

جیره ای که از نظر مقدار پروتئین فقیر بوده و در مقابل از سبزیجات و میوه استفاده بیشتری به عمل آید.

به طور کلی نشانه های وجود اختلال در کار کلیه ها عبارت است از:

عطش و مصرف آب زیاد، افزایش مقدار ادرار (وجود مواد آبکی در مدفوع) اسهال دائمی یا متناوب همراه با کم آبی بدن، رسوب مواد تشکیل دهنده ادرار در زیر پوست پاها و ران و مفاصل و بال ها و تحلیل رفتن عضلات ران.

علل ایجاد اختلال در کار کلیه ها ممکن است عفونت و یا عوامل غیرعفونی باشد که علل غیرعفونی شایع تر از اولی است و نقرس یکی از نمونه های بارز آن به شمار می آید.

بیماری دستگاه گوارش قناری

بیماری دستگاه گوارش قناری

عوارض دستگاه گوارش، یکی از شایع ترین مسائل در طب درمانی پرندگان قفس است. وجود هر نوع اختلال در دستگاه گوارشی علائمی را به دنبال می آورد که اهم آنها عبارتند از:

اختلال در گرفتن غد، عدم توانائی بلع، استفراغ، غیرطبیعی شدن مدفوع، آلودگی پرهای اطراف مقعد، که علل اختلالات می تواند میکروب، ویروس، تک یاخته و یا انگل های داخلی باشد.

در پاره ای از اوقات، برخی از عوامل مانند اشیائی که نتواند به آسانی از چینه دان عبور نماید و یا غذاهای فاسد و کفک زده و در برخی از موارد بالا بودن سن پرنده و نظایر آن می تواند موجب بروز انسداد در چینه دان گردد که در این حالت، چینه دان بزرگ و گشاد می شود و به هنگام لمس این عضو معلوم می گردد که چینه دان مملو از غذا می باشد. در صورت وقوع این حادثه، پرنده دچار استفراغ و درد شدید و کشیدگی در ناحیه گردن می شود که چناچه درمان نگردد، قطع تنفس و سرانجام مرگ عارض می شود.

بیماری های دستگاه تنفسی قناری

بیماری های دستگاه تنفسی قناری

دستگاه تنفس پرندگان از نظر ساختمانی و تشریحی با سایر مهره داران کاملاً متفاوت می باشد و از این جهت برای کسانی که با پرندگان سر و کار دارند، ضرورت دارد که اطلاعاتی در زمینه این عضو و اختصاصات آن داشته باشند:

ریه در این گونه پرندگان دارای ابعاد کوچکی بوده و به حفرات قفسه سینه چسبیده است و دارای ضمائمی به نام کیسه های هوائی می باشد و به علاوه حجاب حاجز به صورت پردهٔ ناقصی دیده می شود.

در دستگاه تنفسی پرندگان، عضوی به نام SYRINX وجود دارد که دستگاه تولید صدا و صوت می باشد و در حقیقت همان پرده تیمپانیک است.

تعداد حرکات تنفسی (دم و بازدم) در پرندگان، با اندازه جثه و عوامل دیگری نظیر تحریک، میزان فعالیت و شرایط محیطی بستگی دارد و هرچه جثه پرنده کوچکتر باشد تعداد حرکات تنفسی بیشتر است.

پیدا شدن جزئی ترین تغییر در تنفس پرنده، بدون علت نمی باشد که خود یکی از نشانی های مهم بیماری در پرندگان قفس بشمار می رود. وجود ترشح در بینی و چشم، عطسه، تنفس صدادار، تنفس همراه با صداهای کوتاه و توام با بی اشتهائی و استرس – سختی عمل تنفس، تنفس شکمی، آویزان شدن بال ها، پف آلودگی پرها، دفع مایع آبکی و سبز رنگ، همگی از جمله علائمی هستند که مؤید بیماری تنفسی بوده و به هنگام بررسی وضع پرنده مورد دقت و توجه قرار می گیرند.

تغذیه این گونه پرندگان بیمار

پرندگان در هنگام بیماری، بیشتر از کمبود غذا رنج می برند و در این گونه موارد برای جلوگیری از پیدایش استرس، نیاز فراوانی به ویتامین و مواد ضروری است که صاحبان پرندگان قفس باید در مورد تأمین نیاز و کمبود مواد مزبور با دامپزشک متخصص مشورت نموده و راهنمائی لازم را به دست آورند.

telegram animalha instagram animalhatelegram support

مجوزها