دوره رشد غاز

دوره رشد غاز

جوجه غازها را می توان بعد از تولد در یک محیط بسته و در شرایط حبس پرورش داد تا به وزن بازار برسد. غازها برای رشد نیاز به علم و تکنیک پیشرفته ای ندارند، بلکه فقط و فقط یک سر پناه ساده برایشان کافی است. مهم ترین مساله در نگهداری جوجه غازها محافظت از آنها در برابر نور خورشید، باران های سنگین و شکارچیان، به خصوص در طول شب، است. برای این منظور در نواحی گرمسیر پناهگاه ها و لانه های چوبی ساخته می شود. مزیتی که پرورش جوجه غازها در یک محیط بسته دارد. این است که می توان تسلط بیشتری برروی آن ها داشت، اما استفادهٔ غازها از مراتع و علوفهٔ طبیعی و چراگاه ها دارای مزایای بسیاری است، زیرا آن ها تنها از علوفه استفاده نمی کنند؛ بلکه از حلزون و کرم و… نیز تغذیه می کنند که این خود حدود ۱۰ ٪ از کل پروتئین جیرهٔ آنها را شامل می شود. پاهای قوی غازها به آنها کمک می کند که برای به دست آوردن علوفه و غذا، هم در آب و هم در خشکی، مسافت زیادی را بپیمایند.

پرورش غازها در شرایط چرا در مراتع و چراگاههای بزرگ قسمت اعظم احتیاجات غازها را مرتفع می سازد و به جز چند آب خوری و دان خوری، به وجود تجهیزات و ساختمان های گران قیمت دیگر نیاز نمی باشد. در شرایط پرورش به صورت سیستم بسته، به دلیل هزینهٔ بالای تجهیزات، ساختمان و محوطه ها، معمولاً غازها را با سرعت به وزن مورد دلخواه بازار می رسانند. گونه هایی از غازها را می توان در سن ۹-۸ هفته به وزن ۴ کیلوگرم رساند و راهی بازار نمود. در بعضی گونه ها وزن غازها در سن ۹-۸ هفته حتی به ۶ کیلوگرم نیز می رسد.

پرورش غازها در سیستم بسته و در محیط محصور مشابه پرورش دیگر ماکیان در سیستم های قدیمی و در بستر عمیقی (همراه با کاه و کلشی، پوستهٔ برنج، تراشهٔ چوب و یا غیره) است. در این نوع سیستم می توان از کف هایی با الوارهای چوبی پلاستیکی  یا تورهای سیمی سنگین  و یا فلزات، بدون این که مشکلی از قبیلی سینه پینه و امثال آن ایجاد شود، استفاده نمود. معمولاً در پرورش جوجه گوشتی از این روشی استفاده می شود. روشی ذکر شده دارای مزایای زیر است:

  1.  تعداد بیشتری پرنده را میتوان در هر مترمربع جای داد.
  2. فضولات را میتوان با هدایتشان به گودالی، فاضلاب یا جاهای دیگر، از بستر دور کرد.
  3. در صورت سرریز شدن آب از آبخوری ها، آب در بستر پخش نمی – شود که موجب بروز مشکلات دیگر گردد.
  4. خطرات بروز بیماری های انگلی و قارچی کاهش مییابد.

دوره ی Brooding غاز

دوره ی Brooding غاز

Brooding در اصطلاح به زمان پرورش جوجه غازها از هنگام خروج از تخم تا ۳ هفتهٔ أول زندگی أطلاق می شود. در پرورش غازها، این دوره اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. جوجه غازها را بعد از خروج از تخم به محیط پرورش منتقل می کنند. برای جلوگیری از شوک دمایی، باید ۲۴ ساعت قبلی از ورود جوجه غازها منابع گرمایی را روشن کرده و آنجا را گرم نگه داشت. موفقیت بالا در پرورش غازها مستلزم نگهداری و پرورش صحیح در ۳ هفتهٔ اول زندگی آن ها است. برای داشتن مدیریت بهتر باید مرتباً جوجه غازها را زیر نظر داشت، این عمل باعث افزایش سلامتی آنها می شود. توجه به این موضوع مهم است که محیط جوجه غازها باید خشک، تمیز و عاری از موجودات و حشرات موذی باشد. زمانی که در ۳ هفتهٔ اولی دمای محیط اطراف محلی نگهداری غازها سرد باشد، به مادر مصنوعی نیاز است تا دمای مورد نیاز جوجه ها تامین گردد. منابع سوختی مورد نیاز ممکن است برق، روغن، زغال سنگ، گاز طبیعی، پروپان یا سوخت های دیگر باشد.

در مناطقی که مدام در جریان برق وقفه ایجاد می شود، از منابع دیگری از انرژی باید استفاده نمود. هنگام ورود جوجه غازها، درجه حرارت مستقیم برروی پرنده ها ۳۶-۳۵ درجهٔ سانتی گراد است. دما در هفتهٔ دوم به ۳۳-۳۲ درجهٔ سانتی گراد و در هفتهٔ سوم به ۲۵ – ۲۳ درجهٔ سانتی گراد می رسد. بعد از هفتهٔ سوم معمولاً دیگر نیازی به استفاده از منابع گرمایی نیست و دمای محیط می تواند تا زیر ۲۰ درجهٔ سانتی گراد کاهش یابد.

بهترین راه برای تشخیص این که دمای سالن پرورش مناسب است، واکنشی جوجه ها نسبت به گرما و سرما است. اگر جوجه غازها احساس گرما کنند، از اطراف منابع گرمایی دور می شوند و در صورت احساسی سرما، به منابع گرمایی نزدیک شده و بر روی هم انباشته می شوند. در این حالت ممکن است جوجه غازها دچار خفگی شوند. در میان پرندگانی که برای تولید گوشت استفاده می شوند، غازها بالاترین سرعت رشد را دارند. رشد غازها سریع بوده و باید فضای کافی در طولی هفتهٔ اول برای آن ها در نظر گرفته شود.

حداکثر تراکم جوجه غازها در هر متر مربع در هفتهٔ اولی ۲۰-۱۴ قطعه، در هفتهٔ دوم ۱۴- ۷ قطعه و در هفتهٔ سوم ۵-۴ قطعه می باشد.

زمانی که جوجه ها به سن دو هفتگی می رسند، در صورتی که هوا رو به گرمی رفته و بارندگی نباشد، غازها را برای چریدن به بیرون از لانه می فرستند. این کار میت واند کمی از نیازمندی های غاز را جبران کند. نکتهٔ قابل توجه این است که جوجه غازها را تا سن ۵ هفتگی و تا زمانی که بدن آنها کاملاً از پر پوشیده نشده و نیز زمانی که هوا سرد و بارانی است، نباید زیاد از لانه خارج کرد.

تقریباً از هر چیزی به عنوان بستر می توان در لانهٔ جوجه غازها استفاده کرد از قبیل کاه، تراشهٔ چوب، پوستهٔ برنج و… بستر باید خشک و جاذب رطوبت باشد و به راحتی به یکدیگر نچسبد (به دلیل خیس و نمناک بودن فضولات و یا خیس شدن بستر با ریختن آب از آب خوری ها). همچنین برای جلوگیری از نمناک شدن بستر می توان از پلاستیک و یا نوار چوبی در مکان هایی که آب خوری قرار دارد، استفاده نمود.

جوجه کشی طبیعی غاز

جوجه کشی طبیعی غاز

بیشتر غازهای ماده اگر جای مناسبی برای تخم گذاری پیدا کنند و مجالی داشته باشند، در همان جا تخم گذاری کرده و از تخم ها محافظت می کنند تا جوجه ها سر از تخم بیرون آورند (معمولاً تخم هایی که می گذارند، ۱۲-۱۰ عدد است). این عمل باعث شده که غازها بر روی تخم ها نشسته و دیگر تخم گذاری نکنند.

با توجه به شرایط موجود، چنانچه فقط استفاده از جوجه کشی طبیعی مقدور باشد، میتوان از مرغ، اردک یا بوقلمون برای این کار استفاده کرد. به طور معمولی مرغ می تواند بر روی ۶-۴ عدد تخم غاز، اردک بر روی ۱۰-۸ عدد و بوقلمون بر روی ۱۴- ۱۰ عدد تخم بخوابد. برای رطوبت بیشتر تخم های غاز، که در زیر پرندگان دیگر گذارده می شود، در طی دوران جوجه کشی کمی آب برای این کار استفاده میشود. لانه هایی که پرنده های ماده در آن بر روی تخم ها می خوابند باید تمیز و نسبتا تاریک باشند و مزاحمتی برایشان ایجاد نگردد. غذا و آب نیز باید فراهم و در دسترسی آنها باشد. چرخاندن تخم های غاز که در زیر مرغ گذارده شده اند به وسیلهٔ دست صورت می گیرد (به خاطر بزرگی آن ها)، بدین خاطر برای مشخص شدن میزان گردش هر تخم آنها را علامت گذاری می کنند. تخم هادر طی شبانه روز ۲ تا ۳ دفعه و به اندازهٔ ۱۸۰ درجه چرخانده می شوند.

جوجه کشی still -air غاز

جوجه کشی still -air غاز

این نوع جوجه کشی زمانی کاربرد دارد که تعداد تخم ها کم باشد. این نوع جوجه کشی ها معمولاً کوچکتر از جوجه کشی ای Forced-air هستند و به طور معمول بین ۱۰۰-۱۰ عدد تخم غاز در هر مرحله در آن نگهداری می شود. رطوبت آن با یک یا چند ظرف که زیر تخم ها قرار دارد تأمین می گردد. این ظروف باید مملو از آب تمیز باشد تا رطوبت مورد نیاز تأمین می شود. آب و ظروف محتوی آب باید عاری از گردوغبار و آلودگی باشند، زیرا آلودگی و گرد و غباری که در سطح آب می نشیند میزان تبخیر آن را کاهش داده و بدین سان سطح رطوبت در جوجه کشی پایین می آید و درصد جوجه درآوری کاهش می یابد. برخلاف جوجه کشی های Forced-air که بیشتر تنظیماتش از جمله سرعت فن و گردشی تخم ها اتوماتیک و برقی است، در بسیاری از مدلهای Still-air نیازی به برق نیست؛ در عوض به طرق دیگری اداره می شود. آنها فن و یا مکانیسم چرخش تخم ندارند. گرمای مورد نیاز در انکوباتورهای Still-air به وسیلهٔ کاه و پوستهٔ برنج و یا از این قبیل تأمین می شود. هنوز در بعضی کشورها از جوجه کشی های Still-air که با صورت سنتی از خاک رس و آجر ساخته شده اند، استفاده می شود. در کشورهایی همچون مصر از نفت سفید، گاز طبیعی و یا جریان الکتریسیته استفاده و دمای جوجه کشی را با دماسنج کنترل می کنند(در جوجه کشی های forced-air برخلاف Still-air هم ستر و هم هچر می باید ساخته شود). دمای پیشنهادی در ستر و هچر جوجه کشی های Still-air، ۳۹/۴ درجهٔ سانتی گراد است که نسبت به دمای Forced-air بیشتر است.

به لحاظ این که در جوجه کشی های Still-air چرخشی اتوماتیک وجود دارد، باید تخم ها را از یک طرف علامت گذاری کرد تا هنگام چرخاندن مشخص شود. آنها را باید هر ۶-۴ ساعت یک بار و در روز به اندازهٔ ۱۸۰ درجه چرخاند. تخم ها را اولین دفعه در ساعات ابتدایی صبح و آخرین دفعه در آخرین ساعات شب می چرخانند. همهٔ تخم ها در روز هفتم باید بازرسی شوند تا آن هایی که نابارور هستند و یا دارای جنین مرده می باشند شناسایی و حذف گردند.

در جوجه کشی های Still-air تخم ها را ممکن است در چند نوبت در یک یا چند هفته در دستگاه قرار دهند؛ به همین خاطر، در هنگام ورود هر گروه از تخم ها باید با استفاده از قلم روی هر یک علامت گذاری کرد تا تخم ها و جوجه غازهایی که در هر هفته از تخم خارج می شوند مشخصی باشند. در نتیجه بهتر است که از یک انکوباتور دیگر نیز برای دورهٔ هیچ استفاده شود. اگر تخم ها هفتگی خوابانده شوند، فضای مورد نیاز در هچر باید ۲۵٪ فضای کلی مورد نیاز ستر باشد.

تخم ها قبل از ورود به ستر باید دود داده شوند و هچری نیز بعد از هر هچ باید شسته و ضد عفونی گردد. اگر ضد عفونی هچر مناسب و کافی نباشد، آن را باید به خوبی شست و در معرض اشعهٔ ماورای بنفش قرار داد تا کاملاً استریل شود.

جوجه کشی FORCED-AIR غازها

جوجه کشی FORCED_AIR غازها ، تخم ها به مدت ۲۷ روز در ستر نگهداری کرده وسپس آن ها را به هچر انتقال می دهند،در هچرنیازی به خنک کردن و مرطوب نمودن تخم ها نیست . درجه حرارت ستر باید ۳۷/۷ درجه ی سانتی گراد و دارای رطوبت نسبی ۵۰ % باشد . تخم ها باید به حالت افقی در سینی انکوباتور قرار گیرند و هر ۲ ساعت یک بار ۹۰ درجه چرخش داشته باشند.

telegram animalha instagram animalhatelegram support

مجوزها